Volgers

maandag 25 juli 2016

Hoe is het met...

Hond Donna?

Begin juni heb ik jullie laten zien dat ik begonnen was met Hond Donna. Oh, wat was dat wennen aan dit garen, maar wat voelt het lekker zacht! En nu ik de slag te pakken heb, is het helemaal niet moeilijk meer om ermee te haken. Ik begon met de neus,


Daarna haakte ik de kop met dat heerlijke zachte garen.


Toen waren de oren aan de beurt.


Nu is het al te zien, hè, dat dit een hond wordt. Jammer genoeg kan ik jullie met foto's niet laten voelen hoe heerlijk zacht dit is. Uiteindelijk heb ik inmiddels ook het lijf gehaakt.


De hond groeit maar langzaam vanwege tijdgebrek. Dus Hond Donna zal nog even moeten wachten op wat ledematen... Ik werk tussen de bedrijven door rustig verder. En wat doen jullie, nu (voor velen) de vakantietijd is aangebroken?

donderdag 21 juli 2016

Workshop tunisch haken

Een paar weken geleden is Wolplein begonnen met een online workshop tunisch haken. Ik heb er over nagedacht of ik wel of niet zou meedoen. Eerst had ik mezelf toegezegd mee te mogen doen als het kussentje af was. Maar toen sloeg de twijfel toe. Komt Hond Donna dan wel op tijd af? Uiteindelijk gewoon besloten om wel mee te doen. Het is zo'n leuke slinger met allemaal steken die ik nog niet ken (ik kende alleen de basissteek en de tricot- of breisteek). Ik kwam er wel achter dat ik gewoon een boekje heb waarin meerdere tunische steken worden uitgelegd.

Maar goed, ik pakte mijn doos met katoen en zocht wat kleurtjes uit met dezelfde dikte. En toen kon ik vast aan de slag.



Hier vind je les 1 t/m 3:
Les 1
Les 2
Les 3

En nu is het wachten op les 4... En ja, ondertussen is Hond Donna flink gegroeid (oh, wat is het lang geleden dat ik daarover blogde). Daarover volgende week meer.

donderdag 14 juli 2016

Even iets totaal anders

Vanochtend kreeg ik een herinneringsmelding op facebook van 2 jaar geleden. Toen had ik nog het idee dat ik van ons 'dakterrasje' iets leuks kon maken om te zitten. Ware het niet dat daar ook de airco hangt van de winkel (en die lekker warme lucht blaast...), dan was het zeker gelukt. Maar nu zit ik er niet zo graag. Zo zag het er 2 jaar geleden uit.


Inmiddels heeft de bank het begeven en ik ben nog niet op zoek gegaan naar een andere. Ik heb zelfs een ander idee bedacht: een zitzak voor buiten. Die dingen blijken nog niet zo goedkoop en dan mogen de avonden wel wat zwoeler zijn ('s avonds staat de airco uit...). Maar inmiddels hebben we er een eetbare 'tuin' van gemaakt. Een ruime maand geleden kocht ik een kleine kas. Meer een soort stelling met een groene hoes. Maar het werkt. Het eea gezaaid, water gegeven. Wat een genot om te zien hoe die kleine zaadjes zich tot plantjes ontwikkelen!


Maar het werd de hoogste tijd om sommige planten uit te zetten in grotere bakken. Vooral de komkommer en de watermeloen (of dat echt gaat lukken om die groot te krijgen...). Eerst moest er nog wat bakken schoongemaakt worden. Mijn broertje kwam helpen.



Er werd hard gewerkt. Planten 'gescheurd' en verpot. Water gegeven. En nu maar hopen dat alle plantjes het redden. Tot nu toe lijkt het daar wel op gelukkig.



Het allerleukste is oogsten uit je eigen kas en dat lekker opeten. Dus dat hebben we dan ook gedaan. We hebben rucolakers gezaaid. En dat is zo lekker met rauwe bieten. Dus salade gemaakt, picknickmand mee. Helaas had het zonnetje zich net weer verstopt. Maar dat mocht de pret niet deren.




Je vindt hier het recept van deze heerlijke salade. In plaats van (alleen) rucola heb ik nu rucolakers gebruikt en dat aangevuld met rucola. Cashewnoten had ik ook niet meer in huis, maar pistachenoten en pinda's zijn een prima alternatief.

maandag 11 juli 2016

Log Cabin kussentje is af!

Yeah...!!! Het logcabinkussentje is klaar. Ik kan er nu vol trots naar kijken. Maar het heeft wel even geduurd. Vooral omdat ik de laatste weken amper tijd had om te breien (of te haken). Tussen alle bedrijven door steeds een klein stukje gedaan en dan kom ik vanzelf bij het eind.


De achterkant ruim over de helft nu. Mijn lichtroze raakt ook al behoorlijk op.


Dan de flap aan de voorkant gebreid.
Hieronder het achterpand en voorpand helemaal af.


Toen werd het naaien... stukje bij beetje naaide ik het kussenhoesje dicht.


Toen nog 3 knopen erop en voilà...



Wat een snoepje is het geworden hè? Ik vind het al bijna jammer om dit in de auto te leggen, maar deze kleuren passen toch echt niet bij mijn interieur (bordeauxrode vloer bijv). Voor nu ligt-ie op de bank en word ik al blij als ik ernaar kijk.