Volgers

vrijdag 27 mei 2016

Log Cabin dekentje

Oké dan, dames (en heren), ik heb beloofd jullie deze week een van de nieuwe projectjes te laten zien. Als eerst het breiprojectje. 2 jaar geleden gebruikte ik de brei- en haakagenda van Knotten. Superleuk ding trouwens. Daarin stonden verschillende projecten, waaronder een Log Cabin. Ik vond het zo leuk dat die zeker op mijn lijst kwam. Niet dat ik een lijst op papier heb, maar wel in mijn hoofd. Best makkelijk, want ik kan niet alles onthouden. Dus wordt die lijst nooit lang. Maar sommige patronen blijven hangen. En dan denk ik: 'Daar moet ik iets mee.' Zo werd de Southbay geboren en nu dus ook de Log Cabin. Ik dook in mijn bak met restbollen en koos 3 kleuren.


Nee, het zijn geen hele bollen meer. Alleen van wit heb ik nog meer op voorraad. Maar restjes opmaken voelt tot nu toe heerlijk. Toen aan het breien geslagen.


5 steken, 5 ribbels. Zo begint het patroon (je vindt het hier) en daarna zet je de steken op een hulpdraad. Ik heb dat geprobeerd, maar ik was er niet tevreden over. In de eerste ronden gaat het wel, maar later werd dat er niet makkelijker op. Uiteindelijk opnieuw begonnen met 5 steken, 5 ribbels, maar dan op deze manier. De uitleg op dit youtubefilmpje is vrij uitgebreid, maar daarom ook makkelijk.


De eerste 3 blokjes zijn een feit. Op dit punt was ik erg aan het twijfelen. Het witte garen lijkt dunner dan de andere 2. Doorgaan of niet? Uiteindelijk doorgezet, kijk maar mee.



Wel zorgen dat je bijtijds draadjes afhecht, anders wordt het een warboel aan de achterkant. Ondertussen groeit het langzaam.



Voor jullie beeldvorming: het lapje is hier 20x20cm. Hoe groot dit dekentje of lapje kan worden met mijn restjes weet ik nog niet. Ik ga rustig door en ik zal jullie op de hoogte houden... ;-)

Volgende week laat ik jullie zien wat ik aan het haken ben. Fijn weekend!

zaterdag 21 mei 2016

De Southbay

is af!

Toch gekozen voor het blauw aan de buitenkant. Ik was er gewoon aan toe om lekker door te haken. Daarom ging ik niet op zoek naar een ander mohairbolletje, maar haakte ik door met het lichte blauw. Hier zit het eerste, blauwe randje erop.


Past er goed bij. Met een tevreden gevoel heb ik dat blauwe bolletje opgemaakt. Hij is niet heel erg groot geworden. Als ik 'm omsla, dan komt hij tot mijn ellebogen. Ik heb nog niet besloten of ik 'm zelf houd. Het lijkt me wel heerlijk voor wat koelere zomeravonden.


Ach ja, wie weet maak ik er nog iemand anders blij mee. Voor nu hangt hij in de kamer tegenover mijn stoel en kijk ik er elke dag met plezier naar. Ondertussen zit ik zeker niet stil, want ik ben alweer bezig met een ander haak-/breiprojectje. Daarover volgende week meer. Welke eerst, het brei- of het haakprojectje?

maandag 16 mei 2016

Bordeauxrode omslagdoek is af!

Oh, wat een heerlijkheid. Begin vorige week was ik klaar met het haakwerk en wegstoppen van de draadjes van de grote, kantgehaakte omslagdoek. Wat een werk is het geweest. Ik heb al gezegd dat ik er niet nog een ga maken. Dit was de derde op rij en wat mij betreft de laatste van dit patroon. Maar hij is prachtig geworden. Mijn schoonmoeder kreeg hem op haar verjaardag vorige week. Ze is er superblij mee. Ik zal jullie hier nog wat laatste foto's laten zien:


De picotrand. Supermooi, maar een lastig karweitje. Ook doordat er op de eerste picot nog een tweede komt in de volgende toer.


Maar de aanhouder wint, hier is-tie helemaal af en moet ik alleen de draadjes nog afhechten. En toen begon het meest vervelende karwei:


Het opspannen. En dan te bedenken dat het op zolder is en de temperatuur daar inmiddels flink was opgelopen. Ik heb wat gezweten om het voor elkaar te krijgen. Het is gelukt:


En nu is hij in gebruik bij de eigenaresse. Ik hoop dat ze er veel plezier van heeft! Wil je - ondanks al mijn gekreun ;-) - er ook zelf een maken? Het is de Summer MCAL 2015 'Allium' van Barbara. Je vindt het patroon hier.

donderdag 12 mei 2016

Afgelopen 2 weken...

Wat is er een hoop gebeurd afgelopen 2 weken. Ik heb zeker niet stil gezeten, maar ik had gewoon weg geen tijd om even rustig te gaan zitten, foto's te verzamelen, en jullie hier op mijn blog het een en ander te laten zien. Nu heb ik even tijd. Dus ben ik gauw aan de slag gegaan. Mijn volgers op IG hebben al wel foto's langs zien komen. Van de omslagdoek voor mijn schoonmoeder (hierover volgende week meer); een andere, South Bay omslagdoek waaraan ik begonnen ben. Maar er is nog meer te laten zien. Ik vind het leuk om te doen, maar toch doe ik het vrijwel nooit.

2 weken terug was ik bezig met het laatste deel van de grote, kanten omslagdoek voor mijn schoonmoeder. En de toeren werden lang...lang...heel lang. Soms deed ik wel een half uur of langer over 1 toer. Ik was het eerlijk gezegd een beetje zat. Dus zocht ik naar een bolletje in mijn voorraad om een gedachteloos haakwerk erbij te gaan doen. Gewoon even iets waar ik niet zo over na hoef te denken. En toen vond ik deze bolletjes.


De Southbay-steek stond al heel lang op mijn lijstje om te maken. Ja, dan is 1+1... juist 2. Ik ging aan de slag, niet wetend hoe groot ik 'm zou kunnen maken. Want mijn voorraad is beperkt.



Inmiddels ben ik bijna klaar met dit heerlijk zachte mohairgaren. En draaien mijn hersens op volle toeren over het hoe verder. Met dat blauwe bolletje of toch andere mohair opzoeken? Ik weet het nu nog niet, wordt vervolgd.

Over het algemeen ben ik niet zo van alle deelacties op facebook. Totdat ik Hond Donna van Stefanie langs zag komen. Ik was op slag verliefd. Zo'n schattige, lieve knuffelhond. Ik wist ook gelijk welke bestemming die zou krijgen. Dus toch het bericht gedeeld, geliked en een reactie achtergelaten. 2 weken terug, zaterdagochtend vroeg, lag ik even op facebook te kijken. En ineens zie ik dat ik het pakket gewonnen heb! Mijn dag kon niet meer stuk. Heerlijk. Nu even bovenstaand projectje afmaken en dan mag ik aan de slag. Mijn handen jeuken... Ik voel me een bofkont.


Vorige week brachten we wat dagen door bij familie. Heel gezellig. Prachtig weer. Wat wil je dan nog meer? Nou... zondag was het moederdag en de kinderen wilden nog even wat kleuren voor oma. Tja, dan ga je er gewoon bij aan tafel zitten. Alhoewel, eerst zat ik achter de computer op zoek naar iets wat ik wilde gaan tekenen. En dat is dit geworden.


Niet slecht hè, voor de eerste keer natekenen van een voorbeeld?! Mijn nichtje (ruim 2 jaar) vond ze ook erg mooi. Die heeft er nog wat gras over getekend en riep vervolgens 'oma...oma'. Ja, mijn moeder heeft deze rozen met het gras van mijn nichtje gehad.

Maar dat was niet het enige. Op een moment had ik het met mijn schoonzus over koken, bakken, taarten maken. Mijn schoonzus vroeg zich af hoe je zo'n roosje van marsepein maakt. Dat leek haar nogal ingewikkeld. En dat is het eigenlijk niet. Kortweg gezegd: je maakt kleine bolletjes, bijv 6, die druk je voorzichtig plat, waarbij je de rand laat uitlopen (dan is je blaadje in het midden wat dikker en aan de rand mooi dun). Het eerste blaadje rol je op, daarna vouw je voorzichtig de andere blaadjes erom heen. Op de website van HHB vind je hier (bij de battenbergcake) een uitleg op film. We hebben het niet gelaten bij het bekijken van dit filmpje. We zijn ook zelf aan de slag gegaan. En dit is het resultaat van mijn schoonzus, neefje, nichtje en mij.


Hmmm, lekker hè? Het is leuk om te doen, en toch doe ik dit bijna nooit. Wij hebben ervan genoten. Wie weet, ga ik er toch vaker mee aan de slag.

Okè, lieve lezers, het is een heel verhaal geworden. Volgende week laat ik jullie de grote, bordeauxrode omslagdoek zien.

Fijne dag!