Volgers

vrijdag 29 november 2013

Schattige minischoentjes

Van de zomer was ik, met mijn man, broer, schoonzus en neef op vakantie in Engeland. Heerlijke vakantie. En op een trip naar Canterbury kwam ik in een winkel een hele mooie kaart tegen. Nee, helaas geen foto van. Maar vooral de tekst, die erop stond, trof mij. Zo mooi, puur. Ik had de kaart meegenomen om aan mijn schoonzus te geven. En dat dus ook gedaan.
En toen een aantal weken later thuis. Hm, waarom heb ik er niet nog een gekocht? Misschien kan ik de tekst nog achterhalen? Dus google, google, google, hm, niet zo makkelijk te vinden (dacht ik). Even snel een mailtje naar de winkel gestuurd. En ja hoor...de volgende dag was er al een reactie met de tekst van de kaart. Oh, blij, blij, blij!!! Ik had namelijk iets leuks bedacht. Als zij er een kaart van kunnen maken, kan ik dat ook. Zo gezegd, zo gedaan. Nou ja, het was even prutswerk. Want ik had in dit boek een leuk patroontje gezien van schattige minischoentjes voor op een kaart.



Het leek me zo leuk om die te maken. Maar dat is even priegelen. Nou is dat voor mij wel weggelegd. Ik draai mijn hand er niet voor om. Alleen in welke kleur? Ik had op het moment (en nog steeds ;-)) alleen wit garen/katoen van de juiste dikte in huis. Ach ja, geeft niet. Mooie gekleurde kaart dan maar ipv een witte of creme. Maar daarvoor moest ik nog even op papier uit, want ik had niet de juiste kleuren in huis. Het voordeel van heel dicht bij de binnenstad wonen...en dus zo even op de fiets naar de winkel kunnen.
  

Hier de mooie rode kleur. Toen die ook in huis waren, werd het in elkaar gezet. Eerst de tekst uitgeprint en gesneden.
















Toen de rondjes getekend en geknipt.
De schoentjes gehaakt. Het eerste paar netjes volgens patroon en het tweede paar iets afwijkend patroon. Ik ben er nog niet helemaal uit welke ik het mooiste vind.


Plakken maar...


Even oefenen op de tekst

en... af is-ie!

vrijdag 22 november 2013

Rokje (2)

Ja, weer een nieuw bericht. Ik sta soms versteld van mezelf. Wat ik tussen alle bedrijven door nog kan maken. Blijkbaar vind ik overal en nergens wel weer een gaatje om weer verder te haken. Zo heb ik tussen de andere knutsels door ook nog verder gehaakt aan het rokje. Voor het eerste bericht zie hier. Heerlijk aan de slag geweest. Ditmaal heb ik zelf een patroon gezocht en een beetje veranderd voor een band. Er was mij namelijk gevraagd om een band extra te haken. En ik had besloten dat de 2e band een andere wordt. De 2e band van het rokje wordt dan de 3e, enz. Dus was het even zoeken tussen patronen die ik nog had liggen. Maar daar zat niets bruikbaars tussen. Toen maar op internet gezocht. Hm, kon ik ook niet zo makkelijk vinden wat ik wilde hebben. Maar uiteindelijk, in een boekje wat ik al had gedownload, vond ik wat ik zocht. Uit dit boekje komt mijn patroon. Vrij te bekijken voor iedereen. En dit is het basispatroon.



Ik heb de 'vlammen' dichter bij elkaar gezet. Zodat de ruimte ertussen wat meer overeenkomt met de rest van het rokje. En dan krijg je dit patroon in het echt. Het rokje in wording...



Uiteindelijk heb ik er zelf nog wat bij bedacht, zodat ook deze band van smal naar breder loopt. Gewoon uit de losse pols. Eerst wel even gedacht wat verstandig was. En of het ook een beetje paste. Nou ja, oordeel zelf maar. Dit is het geworden.




En het allerlaatste randje komt uit hetzelfde boekje als het basispatroon. En ook nu weer wat aangepast. Ik heb tussen de 'schelpen' nog een aantal vasten met 2 picootjes. Het was even uitproberen hoeveel tussen de schelpen pasten, maar dat bleek vanzelf. En mijn besluit werd 2. Zie hier het patroon.


En hier het totale eindresultaat. De hele band.


Toen ook nog maar even bij de andere band gepast, om een beetje een beeld te krijgen van hoe het rokje een beetje gaat worden.


En deze 2 banden liggen nu te wachten. Starten met de 3e maar... Die zien jullie een volgende keer!

vrijdag 15 november 2013

Diadeem / Tiara

Vlak voor mijn vakantie (nu zo'n 2 weken geleden) liep ik even in de stad. Wat te snuffelen hier en daar. En zo liep ik ook de Boekenvoordeel binnen. Meestal liggen daar wel leuke knutselspulletjes of wat dan ook. En inderdaad, ik trof achter in de winkel een stapel boekjes met van alles en nog wat. Mutsen breien, beren haken, enz. Maar ja, die boekjes wilde ik niet hebben. Helemaal onderop lag ook nog een stapeltje gele boekjes. Ik was natuurlijk niet nieuwsgierig ;-) en pakte het boekje. 't Is dat het niet zo'n grote winkel was anders had ik beslist een rondedansje gemaakt. Geweldig! Een boekje over Diademen en haarspelden maken. Hier heb ik zo lang naar gezocht. Dat boekje had ik moeten hebben voor mijn bruiloft ;-), maar toen was ik nog helemaal niet met zulke dingen bezig. Een jaar of 3 geleden inmiddels wel. Ik zag verschillende diademen in een winkel en ik dacht: 'Dat moet ik toch ook zelf kunnen maken.' Maar nooit de juiste inspiratie gevonden. Nu wel! Van pure vreugde ook nog een mailtje gestuurd naar de maakster van het boekje. Zij heeft ook een eigen website: skybluedesigns.co.uk. Ik heb gelijk via internet het metaaldraad besteld wat ik nodig had.


En 2 haarbanden/diademen gehaald bij het Kruidvat. Een goudkleurige en een zilverkleurige. En aan de slag. Wauw, wat had ik daar een zin in, zeg!!! Een stuk draad afgeknipt. Kralen geregen. Draad gewikkeld. En dit is het eerste resultaat.



Niet dat ik er toen al genoeg van had. Bij lange na nog niet. Dus verder maar weer. Ik had een ketting, een van de mooiste die ik zelf ooit gemaakt heb (vind ik), 2 jaar geleden gemaakt voor een kerstuitvoering. Ik dacht dat ik dat wel kon aanvullen met een diadeem. Maar eerst zal ik jullie de ketting laten zien.


En zo de kralen erbij gepakt. En aan de slag. Goed lezen, rustig werken. En zo waren de eerste kralensteeltjes klaar.



En nu maar wikkelen om de diadeem. En ze op de goede plek krijgen. Nou, dit is het resultaat.


En toen had ik een diadeem en een ketting. Helemaal compleet maken moet ook kunnen. Dus weer aan de slag. Eerst de armband, toen de oorbellen.



En dit is het totale setje:


En dit is het mailtje wat ik terug kreeg van Michelle Bungay, de ontwerpster van het boekje:

Hi Christine, thankyou so much for your lovely email.  It's great to hear you've enjoyed using the book and I love the images of the matching jewellery set you've made... Enjoy wearing them and I hope you go on to make lots more gorgeous pieces.

Many thanks
Michelle

I feel really happy!!!

zaterdag 9 november 2013

Repareerdagje

Ja, vakantie = druk zijn... En ik kom tijd te kort! Tenminste...voor alle hobbyprojecten die ik had gepland in de vakantie. Na een heerlijk weekend Zandvoort (woensdag kwamen we terug) eerst maar even gekeken wat er nog lag. Want ik had een paar maanden geleden het een en ander ter reparatie gekregen van m'n schoonmoeder, maar was daar nog niet aan toe gekomen. En dan is het hebben van vakantie wel een goed moment. Dus aan de slag maar.

En dit is de eerste. Een ketting van hartjes, bloemetjes en kraaltjes. De draad was los gegaan uit het klemmetje. Dus dat was 'opnieuw rijgen; nieuw klemmetje en een beetje secondelijm om 'm echt goed vast te zetten'.


En toen was-ie weer klaar voor gebruik.


Door met de volgende. Een armbandje waarvan het slotje kapot was. Zoek, zoek naar een nieuw slotje. Genoeg op voorraad. En weer aan de slag.


En toen was-ie ook klaar voor gebruik.


En toen was ketting nummer 2 aan de beurt. Een wat lastiger karweitje. Ook hiervan was het slotje kapot gegaan. Alleen was het nu niet gewoon even een nieuw slotje aanzetten. Want de slotjes waren geplakt. En om er een nieuw slotje aan te kunnen zetten, moest de hele ketting uit elkaar. En dat viel niet mee.


Want de kralen (de kleintjes) waren voor een deel aan het draad geplakt. Dus rukken, trekken, knippen. En waarom het geplakt was, werd mij ook wel duidelijk.


De kleine kraaltjes verdwenen soms gewoon helemaal in de grote kralen. Tjah, dat is niet zo handig. Maar ik had nog kralen op voorraad, ook kleine, maar dan niet iets groter. En die pasten er goed tussen. Dus rijgen maar weer.


Slotje eraan en...klaar voor gebruik!


En toen de laatste. Misschien ook wel de meest lastige. Het was een gerijgde ketting, dwz 3 stukjes. Dichtgeknoopt en de knoopjes geplakt. Alledrie even lang. Alleen 1 was kapot. En een aantal kralen is kwijt. Hm, eerst maar gewoon gaan rijgen.


Alle kralen geregen en nu...een slotje? Of gewoon weer plakken? En wat dan met de andere twee? Gekozen om het toch weer te plakken. Knoopjes van de andere 2 afknippen, maar dan wel zorgen dat de kralen niet alle kanten op springen, want uiteindelijk wil ik ze alledrie weer even lang. En daarna meten. De andere 2 wat korter gemaakt: een aantal kralen eraf, opnieuw meten, weer iets erbij. Tot de lengte klopte.

En voilá, hij is klaar voor gebruik.

Zo, dat was wel een werkje. Erg leuk om te doen. En m'n schoonmoeder weer blij gemaakt met alle gerepareerde kettingen en armbandje. En ik heb nog wel meer (nieuwe) dingen gemaakt. Dat komt later op m'n blog. Dus houd het in de gaten!

donderdag 7 november 2013

Sweet dreams

Ik was op vakantie in Zandvoort. Geheel in vakantiestemming...zoveel tijd om te haken, knutselen, enz...
En toen stond daar een toren. Een oude watertoren. Sterk en massief steekt hij boven het dorp uit. En hij roept om aandacht. Je kunt er niet omheen. Altijd zal hij ergens in je blikveld opduiken.
Hoe dichterbij ik kwam, hoe meer duidelijk werd dat er wel wat onderhoud nodig was. Maar...de toren staat te koop... En toen begon ik te dromen...
Hoe ongelooflijk heerlijk zou het zijn om zo'n toren te bezitten. En dan bovenin, daar helemaal bovenin, een atelier waar ik mijn creatieve geest de vrije loop kan laten. Mooie dingen kan bedenken, kan maken. Een grote stoel waarin ik zit te haken. Een grote kast waarin al mijn knutselspullen liggen. Een enorme knutseltafel waar ik mijn breimachine op kwijt kan. Waaraan ik kan knutselen, frutselen, sieraden kan maken. Ondertussen de wind rond de toren horen fluiten. Het geluid van de branding als muziek op de achtergrond. En dan dat uitzicht over zee. Kijken naar de golven, de schepen, de poppetjes op het strand. Een kind dat schelpen verzamelt, een zandkasteel bouwt.

Wat een gevoel van vrijheid!

Dromen om in zo'n toren te wonen. Altijd. Het strand om de hoek. Even uitwaaien... Het uitzicht over zee. Die geweldige wind en die golven. Ik heb vakantie. Mijn geest liet ik de vrije loop. En ik droom...nog even verder.

ssssssstt, maak me nog niet wakker...

woensdag 6 november 2013

Seatcover voor krukje

Wat is het toch heerlijk om een weekje vakantie te hebben! Zoveel tijd ineens!!!
Een paar weken geleden vroeg een collega mij of ik een seatcover voor een kinderkrukje wilde haken. 2 krukjes, dus 2 seatcovers. Zij was er zelf niet zo handig in en zocht iemand die het leuk vindt om te doen. Nou, ze was bij mij aan het juiste adres. En ze had er een foto bijgedaan wat ze ongeveer zocht. Even heen en weer gemaild over wie de wol/katoen ging halen, hoe dik en hoe het spul dan bij mij komt. Vrijdag voor mijn vakantie (dus vorige week) kwam ik op het werk en toen lag dit op mij te wachten.

Oh wauw, ik kreeg gelijk de kriebels. Leuk! Juist voor mijn vakantie! Prima om mee te nemen. Want we hadden een lang weekend Zandvoort gepland. En dit nam ik mee toen ik weg ging. Dit was het toen ik terugkwam.
Het was heerlijk om er even tussenuit te zijn. Tijdens de avonden, donker, vaak ook nat, zat ik lekker op de bank te haken...(het waren maar 2 avonden, meer had ik niet nodig).
Eerst heb ik 2 patronen gehaakt en aan mijn collega gevraagd wat ze leuker vond.

Ze ging voor het patroon op de rechter foto. En daarop heb ik verder gehaakt. Gewoon vrij haken, meerderen/minderen op het moment dat het nodig is. Toch wel handig dat de zitting van het krukje erbij zat. Niet volgens een bestaand patroon gehaakt, maar gewoon zelf bedacht. Zo heerlijk om dat zelf te bedenken. Het was trouwens dit IKEA-krukje, maar dan in het wit. Het haken ging lekker snel. Grove wol, grote naald (10).
Heerlijk werkje om even niet bij na te hoeven denken. In de laatste toer ook het elastiek erin gehaakt.
Klein knoopje, zo kan het nog strakker getrokken worden als dat nodig is.
En toen was-ie klaar! En dat in tweevoud! En volgende week kan 'het spul' weer terug naar mijn collega, maar dan in iets andere vorm...